Seşənbə 21 Ekim 2014
Sayta giriş
:  
:  


[ üye ol ]
Keçit unutulmuş?
Sapdal Sözlük
    [More...]
Son üç ayda

Her gün on minlerce insan turuz.com ve adasozluk.com dan yararlana bilir, Turuz  2014 tüketiler, hazineleri sağlamak için kitap, bilgiseverlerin yardımın beklir.
Yardim için aşağıda Bağış i tıklayın,

Paypaldan ödeme imkanız olmasa hesap nümresi için bu e-mail yazın, h.beyhadi{at}gmail.com

ايراندان يارديم اؤچؤن حسابيميز:

2014 yılın Ardağları(Sponsorlar)

2013 yılın Ardağları(Sponsorlar)

söz [Arın Sözlük]
söz:
- başqa sözlə, ibarətlə: adıötə.

- boş gəp, söz: ovurt. avurt. laf. - bu avurtları yığışdır.


bulta. gəp. gop. göptə. sav. gəp. söyləş. səs. çav. söhbət. kəlam.
sav. yumuş. qovl.
ayıq. qovl. - ayıq ayıq qaymadı: söz (qovl) verib edmədi.
əhd. peyman. - yandı ərinc sözündən: bəlkə döndü əhdindən.
luğət. dil. kəlmə.


sav. - boş, qolay, gəvəzə söz sav, qonuşma: dediqodu (
< demək + qoymaq.
< demək +qoğmaq).
lakırdı
deyim. ifadə. tə;bir.
danışdırtmaq.
deyiş. ifadə.
aytıq. gəp. qovl.
danşıq. danışıq. deyiş.
dil. - sözalan: dilalan casus. casut.
diyəcək. çağma. - gözəl sözlərlə könlün almaq, almağa çalışmaq: dənsətmək. dənğsətmək. dəksətmək. dəhsətmək. avutmaq. acısın, sıxıntısın dindirmək. dincətmək. təsəlli vermək. - sürəkli söz, oranş, oran, qərar dəğişdirmək: damdan çardağa atlamaq.
soru.
sirr. gizli qalan nərsə. məsələ. - ışıq saçar, sözü açar: dan atınca, könül sökülər. günəş açar, qaranlıq qaçar. - (ilənc, qarqış sözü): - səni qarnağrısı tuta da götürə. - qarabalağa tutulası. gəbərəsi. öləsi.- boyun soyun qurusun. - qarayola ged: öl. gəbər. - qarayola ged, tamınında isti bucağına. - iri söz: könül qıracaq, əzib üzəcək ağır söz. - azacıq sözlər: qəbih sözlər. - qızqın, yekə söz: tavtava. - ürək sözü: ürəklik. sirr. sır. - arvadının tərsinə, qarşına qalxamayan, onun sözündən çıxamayan yalvara, aciz ərkək: qalbıq. çalbıq. çılbıq. arvadağız.- qapalı söz söyləmək, toxundurmaq: qamış atmaq. qamış qoymaq.- sarılı söz, arıya köz. (sarılı: örtülü).- söz daşıyan: dələdüz < daladüz. ( dala: əğri. kələk + düz). iki ağızlı balta. dalqabaq balta. iki üzlü. arapozan. arapozac. arapozucu. münafiq.- söz kəsmə: adaxlama. qalıntı. nişan taxma.- sözün tutmamazlıq: aldatıcılıq. kələklik. kələkçilik. qalayçılıq. qırıqlıq. kəllaşlıq. kəlləşlik. qallaşlıq. çallaşlıq. çalqaşlıq. çaqqallıq. bir nərsənin üzüstü, gizli qalmasın sağlamaqlıq. quytuçuluq. qutuçuluq. dönüklük. hoqqaçılıq. toqqaçılıq. toxuçuluq. dələduzluq. əğrib dolablıq. dolabçılıq. yalançılıq. fırıldaqlıq. fırıldaqçılıq.- yalan, gözəl sözlərlə qandırmağa, aldatmağa çalışmaq: qalalamaq.- bəsdi daha, çulqalı sözlərin yordu məni. (çulqalı: kinayəli).- (qarqış, ilənmə sözü) - ;asılaraq öləsən;: ipə gələsicə. - söz qayafı: usta, uz danışan. xətib. - ağır, çəkinilməz söz: it yesə qudurur. savat. savlat. - qadana (zəncir.)., su saxlamaz, yırtıq ağız söz saxlamaz. - bir tanrı var, dayanır, sözdən yuxarı, özdən yuxarı. - böyük danışanda, kiçiyə söz düşməz. - sözün qıssası: son söz: özdeyiş. - qulaqdan qulağa, ağızdan ağıza söz gəzər. - qarqış sözü: - toxun çözülməsin, ipin qırılsın (tox: dərd.). - böyüyün sözünə baxmayan börüyə börüyə qalar. - sən xiyallı kişiyə söz ver, onsuzda xiyalsız yerin tapmayacaq. - söz ola kəsə savaşı, söz ola bitirə başı. - söz ola baldan dadıl, söz ola ağıdan qatlı. - söz ola can dərmanı, söz ola bağır yarı. - söz ola qaymaqla bal, söz ola odla alav. - sözün təməl anlamında: sözün əsil mə;nasında. - yaşam yolu, durmaz eşinməz, sözün deyər, söz eşitməz, yolun gedər, geri dönməz, yuxar gedər boşa çıxar, aşağ enər, yoxa (poxa.). çıxar. - bir konuda çox söz edmək, çox danışmaq. qaqıclamaq. qaqırlamaq. qaqışlamaq. qaqıtlamaq. qaqalamaq. - qabartılmış, abartılmış söz: qabartmac. abartmac. qanırtmac. qanqırmac. qaqırmac. qaqırtmac. qaqrımac. yalan. - söz dinləməz: qaba. qabrıq. qaqrıq. qaq. qax. ədəbsiz. nəzakətsiz. - sözlə icəşmək, toxunmaq: qaqırmaq. - endirikli söz: müstənəd söz. - ilk söz: önsöz. - itləri cütləşməyə qışqırtma, quşqurtma üçün söylənən söz: qas qas. qıs qıs. qız qız. - könül qıran sözlər: xətir qıran sözlər. - qısa, göstərişli söz: yapıcı güdə söz: qut, qıt söz: özlü, qısa söz: dərli, toplu söz: us, qıs söz: ötəyiş. ötləyiş. özdeyiş. muxtəsər, müfid kəlam. vəciz. - söz konusu olmaq: ilgi toplamaq. ilgi çəkmək.- söz vermək: sözlətmək. adamaq: biçitmək. kəsitmək. əhd, və;d edmək. qərarlamaq. qərarlaştırmaq. - sözün qısası, ipin uzunu: öğüdün qısası, ipin uzunu. - uşaqları, cocuqları qorxutma sözü: öcü. umacı. abacı. xuxan. qoxur. - yaşıt kimsələrə, sayın (möhtərəm) birinə səslənmə sözü: qardaş. - qardaşim bur bax. - söz, qərar vermək: qararlaştırmaq. qararlamaq. qaravirləmək. - mən bu işi qaravirlədim. - boş söz: qaravəlli. - başında qaravəlli oxuma gəzdirir. - qaraquş sözü vermək: boşuna qovl qərar vermək. - yersiz, uyarsız, saçma söz: dam üstündə sağsağan, vur belinə qazmayı. - çalbasöz: dedik. zərbilməsəl. atasözü. atalarsözü. sav. - sevgi qarşısında kəllə işləməz, söz keçməz: könül buyruq dinləməz. - birinin quşqularını dağıtmaq üçün, söylənən inandırıcı söz: güvəncə. ürək vermə. - sözü verilmiş gündə: sözlü gündə. çağıçağına. çağıçağında. günügünündə. sürüsüründə. vaxtıvatında. tam günündə. - gün sözü: keçəri olaraq gün qonusuna düşən söz, sav, xəbər. - ilənc, qarqış sözü: gözü çıxasıca. - gözü dönəsi: gəbərəsi öləsi. - söz gətirtmək: dedirtmək. dedirmək. söylətmək. - olur olmaz söz söyləmək: gəvşəkağız. gəvəzə. çalçın. - saçma sapan iş, söz: abırçubur. abırçubur. - söz almaq: sözləşmək. qovl almaq. - söz vermək: qovl vermək. - söz vermək: sözlənmək: bağlanmaq. mütə;əhhid olmaq. - dadlı, xoş dilli, sözlü: baldodaq. - sözlə iş bitməz: bal deməklə, ağız dadlanmaz. - sözünü edmək: bir nərsədən qonuşmaq. bəhs edmək. - söz gəlimi: söz gəlişi. məsələn. misal üçün. fərzən. - söz almaq: söz istəmək. danışmağa qoy, icazə istəmək. - söz qalabalığı: söz tünlüyü: qalo məqal. - söz qonusu: mətrəh. muridi bəhs. movzue bəhs. - gərəksiz, boş söz: ağız qalabağı. - acı sözlü: dili odlu. ağı dilli. - açıq sözlü: doğru qonuşan. sözünü əsirgəməyən. - ağır söz: əzici, kiçiltici söz. - artıq söz: artıq danışma. götrüm. qudurma. - atasözü: atalarsözü. dedik. - bayqın söz, dillər. (kişini bayacaq, bayılacaq kimi etgiləyən). - çirkin, qaba sözlər: sövmə. küfür. - bəlli, açıq aydın, qıssa, sənədli söz: bəliq. bəliğli. - boş söz: avur zavur. hapır zapır. quru gurultu. - boş söz: gəvəzəlik. qırqır. - boş sözlü: boşboğaz. - bu söz üzərinə çaxılıb qaldı. - ətacı söz: qımbız. cımbız. - gəvşək sözlü: sözü gəvşək: sözü boş. - kərtə sözlər: boş, havayi, ədəbsiz söyləmlər. - qarqış sözü: manğlayna daş dəğən: bəxdi yatan. - qıcırtılı söz: dolaşıq, anlaşılmaz söz. - qırıcı söz: üzücü, acı söz. - saçma sapan söz: səfsətə. zırva. - söylədikləri birbirini tutmaq: ağızları uymaq. - söz almaq:
danışmağa qoy,
icazə istəmək. qovl almaq. əhd bağlamaq. - söz birliği: ittifaqi kəlam. - söz atmaq: sataşmaq. söz çıxartmaq. - söz çəkən: danışan. - söz dartan: sözün ölçüb, biçib daışan. - söz dərləyən: söz daşıyan. sözçül. sözbaz. - söz dinləməz: inad. - söz dizini, düzünü: nəhv. tərkib. sintaks. - söz edilmək: geçmək. girmək. qeyd olmaq. - baş pitiyə keçdi. - qazetəyə keçməmiş. - söz edmək. sözünü edmək: ağıza almaq. - söz gürəşdirmək, savaştırmaq: sövləşmək. sözləşmək. - söz oynadıb, aldatmaya çalışmaq: ağız kullanmaq. - söz topluluğu: tümcə. cümlə. - söz vermək: qəbul edmək. - sözlə yayılaraq: ağızdan ağıza. - sözsüz süssüz: bəzək düzəksiz. olduğu kimi. - sözü keçən: qolu uzun. güclü. nifuzlu. - sözün özü: anasöz. başsöz. - sözün tutmayan: kəllaş. kəlləş. qallaş. çallaş. çalqaş. çaqqal. - sözündən, üstəsindən, əhdindən, öhdəsindən dönmək, caymaq. pozmaq. - sözünə uymaq: ağzına baxmaq. sözündən çıxmamaq. - sözünü edmək: anmaq. zikr edmək. - toxsözlü: sözü aydın, kəsin olan. - üzünə söz gətirmək: çanaq açmaq, tutmaq. - söz keçirmək: buyruq yeritmək, dinlətmək. geçirmək. - söz almaq. qovl almaq. - sözləri alt üst, dal qabaq edmə: çaprazlama. - kitabın sözü, sözün kitabıdır. - ; bismillah; ; biri varıdı biri yoxudu; kimi, gələnək olaraq, bir işi, danşığı, nağılı başlayanda deyilən, alışılmış söz: döşəmə. - boş söz: düşüncəsiz, anlamsız söz. - boşsözçuluk: sözlərlə oynamaq. - bütün söz dağarcığın işlədərək: dilinin döndüğü dək. - çatal söz: iki anlamlı söz. - iki anlamlı söz: çatal. - çox adlanmaq, söüzü edilmək: dillər ertəyi, nağılı olmaq: dillərdə dolanmaq. - çox boş sözlü: çənə. gəvəzəlik. - çox qaba, çirkin söz: ağıza gəlməz. dilə alınmaz. - dalısında sözlər söylənilmək, gəzişmək: dilə düşmək. - sözlə yapılan qavqa: ağız qavqası. dil dalaşı. - sözün tutmazlıq: dönəklik. bəd qovlluq. - dik söz: tərs, iti, batıcı söz. - dildən söz gələr, beldən oğul gələr, əldən iş gələr. - dişi söz: yumşaq. - sözünü keçirmək: dinlətmək. - yerində, sözündə durmaq: dirəşmək. bərkinmək. üstələmək. israr edmək. sabit durmaq. - dizisözlü: düzgün, dil quraqların güdərək söz söyləyən. - əksitici, yaman söz: bok pox. - pox gədə. - pox gədənin biri pox. - kötü söz söyləməmək: dilinə sağlam olmaq. - qalıblaşmış söz: deyim. adlama. yaspalaq. yapsalaq. istilah. term. - qapalı olaraq söz çarpmaq: toxundurmaq. işarə edmək. - özü bir sözü bir: üz bir öz bir: dil bir, sin bir. - söz bitər bitməz. diyər deməz. dər deməz. toxdasız. ha birə. durmadan. durağlamadan. gecikdirməksizin. həmən. dərhal. - söz çoxluğu: söz çoxulu, çoğulu, çoxluğu, cəmi. - toxunaqlı, sancaqlı söz söyləmək: çimdikləmək. çimdik atmaq. - söz götürməz: birdamar. təkdamar. sırtıq. üzdən gedməz. qara astar. qarastar. inad. gödən. - sözdən könül qırıqlığı: dil yarası. - sözə başlamaq: dil açmaq. - sözlə iyicə paylayıb, söğmək: dillə donatmaq. - sözlə yapılan qavqa: ağız qavqası: dil dalaşı. - sözü, buyruğu, hökmü keçmək, yerimək: borusu ötmək. - sözün şaşırmaq, çaşmaq: dil olaşmaq. - bir yerdə, sözdə, işdə dayanamamaq, duramamaq: tikiş tudduramamaq. - boşboş sözlər: tırratırıqlar. dırradırıqlar. dırdırıqlar. - boşboş sözlər söyləmək: tırtırıqlanmaq. dırdırıqlanmaq. tırratırıqlanmaq: dırradırıqlanmaq. - söz vermə: duraq. qovl. peyman. əhd. and. - kəsin (qəti;) söz verən: kəsib atıcı. cazim. - böyü tikə ye, böyük söz demə. - sözbaşı: bismillah. - bir sözün biçilərinin (hərflərinin) yerini dəğişərək, yeni bir söz törətmək: evirtim. çevirtim. evirməcə. çevirməcə. anaqram. qəlb. - əli beldə, dili sözdə: hər çeşit qulluğa hazır. - əsgilər sözü: atalar sözü. - söz dinləyən: sözə baxan. üzü yola. əslək ( < əsmək). enik. yenik. müti’. - yazıları bir olub, dəğişik anlam daşıyan sözlər. əşsəsli. - söz edmək: söyləmək. sözləmək. sözə girmək, keçmək. demək. deymək (dey < metatez > eyt) eytmək. eyitmək. ayıtmaq. aytamaq. ifazə edmək. danışmaq. qonuşmaq. dilini çözmək. anlatmaq. bəlirtmək. nəql, rivayət edmək. zikr edmək. - sözə girmək, keçmək söyləmək. sözləmək: söz edmək. demək. deymək (dey < metatez > eyt) eytmək. eyitmək. ayıtmaq. aytamaq. ifazə edmək. danışmaq. qonuşmaq. dilini çözmək. anlatmaq. bəlirtmək. nəql, rivayət edmək. zikr edmək. - sözü ağzında əvələmək, gəvələmək. əğələmək, dolaşdırmaq, çeynəmək. - sözü dolaşdırmaq: evirib çevirmək. - hər nəyi söz eləmək, qurdalamaq: duvarda çatlaq axdarmaq bacadan çatlaq axdarmaq: qurdalamaq. xaşxaş deşələmək, mətələmək, bitələmək. - soğuq soğuq sözlər söyləmək: əsmək. əsdirmək. - söz daşıyan, ara pozan. - söz daşımaq. kovçamaq. ara pozmaq: fitləmək. - söz, oranş, oran, qərar verməmək: orancmamaq. oranmamaq. könül gəzdirmək. - kimsənin sözünə gəlmək: keçim, sınav, olaydan sonra kimsənin sözünə inanmaq, sözün qəbullanmaq. - sözümə gələcəksən, olar ki çox gec ola, birdə yağa, bizə axa, bu nol dola: mən deyənə çatacaqsan, iş işdən keçmiş olar. - qazuq sözlər: saçma danşıqlar. - oxşama sözü: iki gözü. - sözüzü sapaqsız iğnəsiz söyləyin: bucaqsız. burcaqsız. quşəsiz. kinayəsiz.
gəpil. gəpəl. qovl. hərf. kəlam.
im. danşıq. parol. qovl. bir görüşü, oyunu fikri göstərən qısa, çarpıcı söz. - imimiz yadında!, ya alım, ya ölüm (alım: qazanc).
qarqış sözü. - sonu olsun: sonu ərsin: sonu gəlsin. yox olsun. ölsün. - başqa sözlə: yani. yə;ni. yanıki. yanki. demək ki. diyəsi.
söy. gəp. dem. demə. nəm. - adı olmasına qarşılıq (rəğmən) görəvini, etginliyini yerinə gətirməyən. sözün edib, işdə, ıs izi bulunlmamaq: adı var özü yox. - adından söz edinmək, danışılmaq: adı keçmək. - gül verib çox görən, gün verib, ışıq verməyən, söz verib edməyən, yanğısız sorular verən. - iki sözü bir araya gətirəməmək: iyi, düzgün, açıq qonuşamamaq. - (alqış, yarqış, iyi dilək sözü) - qaqılmadan açılsın, günün çıxsın saçılsın.
söylənti. rivayət. - anlatan köçər, söz qalar.
söylət. sözlət. savat. savlat (< savmaq). qonut. qarşıq. qarşın. qarşılıq. diyəcək. deyəcək. deyiş. diyləş. deyləş. aytış. aytaş. eytiş. dinləniş. dinəliş. dilləş. abat. düşüt. salıt. qayşaq. girnit. dikləş. dalaş. çapat. çalqıt. çapqıt. çıpqıt. çəmgit. kəmgit. qafa tutma. muxalifət. qəbul edməmə. e;tiraz.- acı iti, qaba saba söyləyibdə, dadlı dadlı sözündən qalmamaq: çalba deməsində, çalva (halva) yeməsində bilmək. - ağıza düşmüş bayat söz: çeğnək söz. - ağzı yırtıq, söz saxlamaz: kavanoz. - alaya, gülüncə, gülüncə, suçlanmağa, qınanmağa, yanmağa yeraçan, imkan yaradan söz, davranış: işgi. inci. bara. - inci, işgi bıraqmaq, qoymaq, düşürmək, salmaq: bara qoymaq.- almaq vermək, bazarlıq, sözün çoxu azarlıq.- anlamsız söz: gəpgüp. kəmküm. nəmnüm. - anlaşılmaz sözlər söyləmək: qadır qudurlamaq - dili anlaşılmır, qadır qudurlayıb durur.- aralarında söz çıxmaq: araları pozuşmaq, soğuşmaq, dəğmək. qaçqırmaq. qaşqırmaq. - bir arpa dəğiş (qədər) boyu var, harda olsan sözü var.- bir yöndə, qıyıda, sözdə ilərləmək, varışmaq: uzlaşmaq. yuzlaşmaq. yüzləşmək. üzləşmək. sazlaşmaq. saziş edmək. - birbirindən gözəl sözlər sözləmək: ağzından inci saçmaq.- çirkin görsə, gözü yatsama (danma), söz eşitsə, qulağı. - danışma yeri gəlmədən, apardı, sözün dinlədən. - dolayı söz anlatma. ( dolaylı: kinayəli). - durmadan söz, sav sorağında olan kimsə: qulağı dəlik, deşik.- gizili söz, davranış: im. rəmz. - heç kimin sözün, öğüdün ipləmədi: saymadı, aldırmadı. - yaşlılardan ipləməz öğüd. - hər qafadan bir səs, hər ağızdan bir söz çıxma: qaramaqarışıqlıq. pozqunluq. düzənsizlik. - iki söz bir bazar: işi uzatmadan. - iki sözü aralığına qoyulub, birbirinə bağlayan cızıq: qaş. - iki uclu, neçə uclu söz, yanıt, davranış: altından qaçıla bilən yol. kəsnitsiz. kəsiniksiz. kəsərlik daşımayan. qaypaq. qaçamaqlı. qərarsız.- könül qıracaq, əzib üzəcək ağır söz: iri söz.- qarnı tox, sözü yox. - qarşısındakın qızdıracaq söz demək, deyişməyə çağırmaq: qarşı qarşı söyləmək. - qatlı, qat qat olan, burşuq, bükrük söz, iş: qantıl. qantın. qantam. qantama. - quyuya su tökməklə, quyu dolmaz, içində olmazsa söz deməklə uymaz. (olmaz).- nərsənin sözün edmək: qapı açmaq. - sözə başlamaq: qapı açmaq. - önünə gələn sözlərə əşitlik, əşdəğərlik anlamı qatar: izo(yunan). iso(latin).- özünə tutanın tapıb, sözünə uyanın yapıb.- söz dinləməmək: qafasının dikinə gedmək. - söz dinləməz: qulağı paslı. - söz yığan: qulağı aslaq. qulağı səsdə.- söz dinlər: qulaqverən. qulaqverər. boyunlanan. boyunlanar. boynalan. boynalar. boynəğən. boynəğər. başəğən. başəğər. qulaqalan. qulaqalar. qulluqçu. tapınlı. tabınlı. tapınar. uyar. uyan. uyucu. müti;. itaətli.- söz eşitmək: qulağına batmaq. qulağına keçmək.- söz eşitmək: qulağına batmaq. qulağına keçmək. - söz eşitməz: qulağı tüklü.- söz verdin tutmadın, hər yerə parçalanmaqdan bıqmadınmı. - söz verib söz almaq: sözləşmək. gəpilləşmək. gəpəlləşmək. qovllaşmaq. danışmaq. qanışmaq. anlaşmaq. qaratlaşmaq. qıratlaşmaq. qərarlaşmaq. qovl o qərarlaşmaq. təvafüqləşmək. - söz, öğüt dinləməz: öz bildiyin yapan. danzaq. danğzaq. qanzaq. qanğzaq. - sözə baxan: üzü yola. ıslaq. - sözə baxım: tölək. dölək. yumşaq başlı. başəğər. uyan. enik. yenik. müti’. - sözün canın atladı: itirdi. - sözün verdin, işin yap, qaşıq oydun, sapın yap. - sözündə işində dayanıqlı, duraqlı olmayan: əsmər. oportünist. - üstü qapalı söz, davranış: imgə. dolay. dolayı. qıraq. yankı. kinayə. - yanağı sözə, yanağlı yanıt gərək: gözəl sözə, gözəlcə cəvab gərək. - yüngül sözlü, süycü (şirin) dillim. - (alqış. yarqış. iyi dilək sözü). - qaqılmadan açılsın, günün çıxsın saçılsın).


söylənmiş. söylək. söyləniş. dedik. qovl. ağız. söləş.
xəbər. şayiə. - bir söz eşitdim: bir xəbər eşitdim.
və;d. təəhhüd. - kəndisi söz verdi. - o sözündə durmaz kişi degildi.
uyuşma. qərar. muvafiqət. muqavilə. - aramızda bir söz etdik. - onlar söz verişmişlər: söz bağlamışlar: alıb vermişlər.
bəhs. - ondan söz getdi, keçdi. - söz edmək: bəhs edmək. - söz açılmaq: bəhsi gedmək.
dediqodu. - söz olmasın diyə çəkinirəm. - küçələrə su səpmişəm, yar gələndə toz olması, elə gəlsin belə gedsin, aramızda söz olmasın.
hükm. nifuz. - atalar sözi: ataların keçərli sözləri. - söz atmaq: söz deyib icəşmək. sözlə toxunmaq. - acı söz: yaxıcı, xoşlandırmayan söz.
öz. fəlsəfə. - bu işin özü, sözü nədir: bu işin fəlsəfəsi nədir.
giley. şikayət.
soy. bur. xəbər. söylənti. rivayət. deyiş. diyiş. aytış. ayış. danşıq. görrünğ. izah. gəp. әlbəddə. adaq. nişan. kəlam. anlam.sohbət. sapu. sabu. sabı. sapı.- sözsüz: görrünğsüz.- damla söz: çin söz. - köksüz təməlsiz, böş uydurma sözlər: tuti namə. - bir sapa sözə inanmaq. dolmayı utmaq.- mən bu dolmanı utammaram.- duzsuz sözlər. - saçma sapan sözlər: tamat.- uydurma söz: qıtır. yalan. - qıtır atmaq. - yandan yana söz atmaq, ilişmək: daş atmaq. - sözə aldırmayan: vurdum duymaz. çabıq anlamayan.- söz gəlmək {
elçi gəlmək.
danlaq, artuq söz eşitmək}. - o işi görmə, üzüvə söz gəlir.
sorağ tutulmaq. diqqət olmaq.
söz atılmaq. - görkülüyə (gözələ) söz gəlir \\ ağac başına yel dəgir. - qınqır sözü qut ginən: tərsə, qızqın sözü boş ver. - sözündə durmayan. bədqovl. - qıyıq kişi.- söz edmək: söz bağlamışlar: qərarlaşmaq. əhdləşmək. qovlulaşmaq. aramızda bir söz etdik. - onlar söz verişmişlər: alıb vermişlər. - söz tutmaq: dinləmək. - sözə baxan: qanıt.- verilmiş söz: bolun. qoyu. qərar. - sözə tutmaq: sözlə oyalamaq.- sözün tutmamaq: sıymızdi. dönük. qırıq. əhdin sındıran. bəfasız.- sözün tutmamaq: sıymızmaq. dönüklük edmək. əhdin sındırmaq. bəfasızlıq edmək. - ağzı dadlı: sözü dadlı, sucuq, şirin. - sözü sözdür: dediyi dedikdir. - kəm söz: kötü, fəna söz. - söz atma: taxılma.- boş sözlərlə birinə ilişmək: sarmaq sən məni sarırsın ha.- daban söz: sözdaban.sözün kökü. söztözü. etimoloji. sözün biti. - söz güləşdirmək: dilləşmək. danışmaq. sözləşmək. - sözləri dalbadal təkərləyib qolay diyəmməyən: kəkə. kəkəmə. - kəkələmə cocuq. - sözüm ona: sözüm yabana: dur əz hizur.- söz gəli: söz gəlişi: söz uyu: ras gələ. düşəri. elə. ittfaqən. - sözün əri: sözündə duran. qovlun tutan. - söz əri: danımaqda bacarıqlı. - yersiz söz söyləmək: asma budamaq. - söz almaq: və;d etdirmək. - söz ayağa düşmək: kiçik böyügü dinləmək. hər ağızdan bir səs çıxmaq. - söz abası: işi söz, lakırdı uydurmağ olan kişi. - söz əri: baş. bos. rəyis. - sözün əri: sözün yiyəsi. sözündə durur. - söz kişisi: söz adamı. söz bacarısı. - söz edmək:
bahana tapmaq.
sözləşmək. qərar vermək. - söz başı: giriş. müqəddimə. - söz bir tarı bir: söylədiyim söylədik. söz birdir. - söz bir: söz birliy: ittifaq. - söz bir edmək: ittifaq edmək. - söz bitmək: qərar vermək. muvafiqət əldə edmək. - böyük söz: yekə söz. kibrlə söylənən söz. - söz çıxarmaq: işaə edmək. - düşman sözü: iftira. - söz düşmək: bəhs keçmək. - sözdə: sanki. quya. - sözdən dönmək: qovlundan çönmək. - söz dinləmək: tabe; olmaq. itaət edmək. - söz tutmaq: ağzına bətləmək. - söz keçirmək: dinlətmək. sözün yeritmək. - söz gəlişi: məsələn. fərzən. - söz götürmək: e;tiraz götürmək, qəbul edmək. qabili tə;riz olmaq. - söz qarışmaq: sözə başqa söz qarışmaq. - söz qaldırmaq: mətrəh edmək. - söz kəsmək: qərar vermək. - söz götürməz: deyəcək yox. - sözüm ona, sözüm yabana: uzaq olsun. ağır ədəbsiz söz deyiləndə söz ortağı bir söz. - sözüm sözdür: sözüm söz olsun: sözümdən, qovlumdan dönməm. - söz vermək: və;d edmək. təəhhüd edmək. - sözü yabana atmaq: saymamaq. e;tibar edməmək. - yabana atılacaq söz degildir: qulağ verilməlidir. doğrudur. - söz yox: e;tiraz yoz. - saz söz: əyləncəli yığva. - söz alıb vermək: bir işi qərarlaşdırmaq. - söz yetqüzçi: söz gəzdirən, gəzdirici. nəmmam. - söz yiyəsi: çavdur. şanlı. ürzəli. sərəfli. - sözündən çönən, çevrilən: tanqıldu. və;dəsin pozan. inkar edən.- içgi söz: sır. - söz vermək: savlamaq. və’də edmək. yükünmək.- bolmaçı söz: saçma. palavra. abuq sabuq söz.- gizli söz: dışa söz: sır. - söz daşıyan: təqoda. dediqoducu. - sözü ağzında gəvələmək: saçmalamaq: yarmalamaq. - qoxa söz: koka söz: kompiliman. - söz baylıq: söz xəzinəsi. - söz bolmaq: dartışmaq. münaqışə edmək. - söz yürütmək: söz edmək: dediqodu yapmaq. - söz lapçıq: çənəsi düşük. gəvəzə. palavracı. - söz qozqamaq: çox qonuşmaq. ağız açtırmamaq. söhbət edmək. - söz salmamaq: e’tiraz edməmək. səs çıxarmamaq. - söz salmay: e’tiraz edmədən. - söz tavusmaq: söz kəsmək. - birbirinə and içərək söz vermək: andlaşmaq. - söz vermək: ağuzlanmaq. - aybat söz: dadlı söz.- koka söz: kompiliman. - sözü geçmək: qolundan gəlmək: əlindən gəlmək. - söz üçün: məsələn. - sözqə bulcutmaq: lafa tutmaq. - sözqə qalmaq: dediqoduya uğramaq. - sözqə qız: dərin söhbətə girmək. - sözqə usta: gözəl qonuşan. - söznü ışırmaq: qonuşmaya qatılmaq. - söznü səmirtib aytmaq: sözün becərib söyləmək. abartmaq. - sözü yer yarmaq: acı qonuşmaq. - sözü ötmək: söylədiğini yaptırmaq. - sözü ötgən: sözü geçən. sözü dinlənilən. - sözün avzuna aşama: yalan söyləməmək. - sözün iki qatlatmaq: bir dediğini iki edməmək. - sözün toxlamaq: sözünü yerinə gətirmək. - sözünə tapılmaq: verdiği sözdə durmaq. - sözünə dolu bolmaq: sözünü tutmaq. - söz savutdan güclü: söz silahtan güclüdür. - söz təmirdən ötər: söz dəmirdən geçər. - sözqə iynanma qözqə iynan: sözə inanma gözə inan. - söz qayaqı: gəvəzəlik. dediqodu. uydurma. - söz başı: giriş söz. - söz özgərişi: dəğişməsi.- söz taş: casut. - sözbaşı: çağrış. düşündürüş. - sözçən: çeçen. sözçü. - sözə gəlmək: anlamaq. dinləmək. - sözləm: cümlə. - sözün (tutmaq): sözüdə durmaq. sözüyerinə gətirmək. - sonsöz: söz sonu. - söz qarmaq: qonuşmaq. - sözə çəkmək: sorquya çəkmək. cavab gözləmək. - sözə ü әsləmək: sözü dinləmək. qəbul edmək. - sözə yatmaq: deyilən sözü qəbul edmək. - sözə qoymaq: söyləməsinə kömək olmaq. meydan vermək. sən məni sözə qoy: sözü ver mənə. - söz güləşdirmək: söz öğüşdürmək: görüşdürmək. savuşdurmaq. - söz öğüş sözün çoxunansa. çox sözdən sonra. sözün qısası. - söz öğüşdürmək: uzun söyləmək. görüşdürmək. savuşdurmaq. - söz uçqunmaq: ağzından söz qaçırmaq. - söz uçurmaq sürətlə xəbər göndərmək. - söz yatı sözün davamı. ardı. - söz ər: (# ər sözü: kişi sözü). söyləməkdə birinci. söz batırı (pəhləvan pəmbə). çox söz deyib işə tutmayan malla. - adax bilən can tapar. - sözü ayaktu çıxdır: sözü düz çıxdı. - söz dinlədən: ulan. - sözdən adax alınır. - söz ağacı: tükənməz xəzinə. - söz çıxaran: söz atan. sözləvçi. görüvçü. görüverən. nəsihətçi.- söz söz: sözə söz. sözbə söz: bir dilin sözlüyü. fərhəng.- sözü yaraşdırmaq: sözü yerli yerində söyləmək. sözçü. - sözün qıssası: qıssacası. uzunsuz. uzatmadan. hasili kəlam. xülasə.

atalarsözü, atar sözü: sözün için söylər.


aytış. danışıq. -aytışa baxıb, aytqan ölçülür.
aytu. hərf. -aytu işləv: hərf əməl.
söyü. söyləş. danışıq. -yörü bilməyən yol pozar, söyü bilməyən söz pozar.
gəpdə > qofdə. -bu mahnının gəpdəsi kimnəndir. -deyilən söz, nəzər: söyləti. yürəti. -sizin yürətüzcə: sizin dediyiz kimi, dediyizə görə. -ər sözündən, qoyun boğazından (tutulmuş). -söz götürən: alağız. qoğucu. ara pozan. -alağıza söz verənə carçı gərəkməz. -söz saxlayamayan: alağız. ağzı yırtıq. -alağıza söz vermə, yalançıya üz. -duzasöz: duzlu söz. süycü, şirin söz. -söz atmaq: uçurtmaq. uçutmaq. -söz eşitməz: arğuq. dartuq. karğuq. qulağ verməz. -söz saxlayamayan: ağzı düşük. -ağızlıya söz verən, ayaqlıya yol verən: işinin ustası olan. iş keçərin bilən. -ağızlıya söz ver, ayaqlıya yol: işivin yolun bil. -ayaqlı söz: köklü söz. əsli, həqiqəti olan söz. -sözü ağzında: danışığa anıq, hazır. -sözü dolandırmaq: aytışı aylandırmaq. -dərmə sözlər: kələmati qisar. -söz vermək: saxılqamaq. qovl vermək. -söz söhbət: gəp gürünğ. -acı, yoğun söz: sümüklü dil. -aytdın sözü, qaytma üzü (dediyin sözdən, üz çevirmə). (atdın, qatma). (aytdın, qaytma). -sözlə xoş, qollar boş. (qollar: əllər). -könül yazan sözlər. -söz çəkirtmək: söz götürmək. -söz eşidən: uysal. usal. -söz eşitməz: uydal. uymal. ədəbsiz. -söycün sözlər: aşiqanə sözlər